Volg je eigen ritme
Mijn werk zit vol verrassingen: bijzondere ontmoetingen, intense verhalen, rake momenten. Soms zit een verrassend inzicht in onverwachte hoek. Zal ik er eentje met je delen? Glitterschoenen Vandaag is een lichte, zonnige dag. Al een paar dagen op rij hangt het voorjaar in de lucht. En dat terwijl de winter volgens de kalender nog maar twee-derde op weg is. Een 40-jarige dame komt mijn praktijk binnenlopen. Ze heeft opvallende glitterschoenen aan. Ik: “Wat heb jij leuke uitbundige schoenen aan, past helemaal bij het weer!” Zij: “Ja, normaal gesproken word ik blij van de lentezon en de uitbundigheid van de natuur, maar nu niet. Het komt te vroeg…” Ik: “Bedoel je te vroeg voor de natuur, of voor jou?” Zij: “Ja, vooral voor mezelf. Ik zou me liever nog wat langer willen terugtrekken, zoals de natuur in de winter. Ik voelde me veilig in mijn cocon. Ik ben nog niet klaar om naar buiten te treden…” Ik: “Misschien is dit wel een uitnodiging om je eigen ritme te volgen.” Diagnose kanker Vier jaar geleden was bij haar borstkanker geconstateerd. Na een intensief behandeltraject van twee jaar was ze ‘schoon’ en klaar om de draad weer op te pakken. Dat ging met vallen en opstaan. Vertrouwen opbouwen in, en zich weer fijn voelen met haar lichaam. Twee stappen vooruit, één stap achteruit. Eigen grenzen signaleren en respecteren. Een heel proces waar ik alleen maar met bewondering naar kan kijken. Voetreflexbehandeling Terug naar vandaag, ons gesprek trilt nog na. Het behandelbed lonkt, ze gaat erop liggen en ik start de voetreflexmassage. Ze ontspant zich, zucht een paar keer en komt in een nog diepere ontspanning. De behandeling voltrekt zich verder in stilte. Na afloop doet ze haar ogen open en zegt: “Wow, dat was heel bijzonder! Ik voelde me happy met mezelf, en tegelijk vrij en veilig in een groter geheel, het was zo liefdevol.” We drinken een glas water en ik vraag haar wat ze hierna gaat doen. Zij, met een grote glimlach op haar gezicht: “Ik ga lekker naar huis, zoek een plekje in de lentezon, met een kop thee en een dekentje. Verder hoef ik niks.” Wat zegt jouw natuur? Daar gaat ze op haar flitsende schoenen. De stilte opzoeken, precies wat háár natuur op dit moment vraagt.

